บทที่ 337 ฉันไร้ยางอาย! ฉันต่ำช้า! แต่ฉันอยากเห็นจริง ๆ……

หลินเซี่ยตามจ้าวรั่วหนานไปกินอาหารกลางวัน

จ้าวรั่วหนานเป็นคนจ่ายเงิน เธอเลี้ยงหลินเซี่ย

อย่างไรเสียเธอก็หาเงินพิเศษได้นี่นา

หลินเซี่ยไม่เกรงใจแม้แต่น้อย เขากินอย่างเต็มที่

ข้าวที่มีคนเลี้ยงนี่มันอร่อยจริง ๆ!