บทที่ 884 นี่มันไม่วิทยาศาสตร์เอาซะเลย!! ยังมีฟ้ามีตาอยู่มั้ยเนี่ย!!

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

แสงแดดอันคุ้นเคยส่องลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา

สาดทอลงบนเตียงของเหล่าตัวน้อยอย่างอบอุ่น

ดูเหมือนจะรู้สึกแยงตาจากแสงแดด

พวกเด็กๆ จึงยกมือขึ้นขยี้ตาอย่างไม่ค่อยเต็มใจ