ตอนที่ 150 ศิษย์พี่ จุด...ไฟ

เมื่อทำนองดนตรีทอดเสียงขึ้นลง เสียงเอื้อนงิ้วท่อนคลาสสิกอันเป็นเอกลักษณ์ก็ดังขึ้นในที่สุด

เสียงเอื้อนงิ้วบาดอารมณ์ขับขานถึงความผันแปรของกาลเวลา ผู้คนใต้เวทีสับเปลี่ยนหมุนเวียน ละครขับขานบทเพลงแห่งการลาจากที่กรีดลึกถึงขั้วหัวใจ

เสียงร้องอันโศกเศร้าถ่ายทอดเรื่องราวของผู้คนบนเวทีที่ขับขานบทเพลงแห่งการพลัดพรากอันแหลกสลาย ความรักที่ยากจะจรดพู่กันบันทึกจนต้องแลกมาด้วยหยาดเลือด ยามม่านการแสดงเปิดขึ้นและปิดลง ใครเล่าคือผู้ชมที่แท้จริง