ตอนที่ 80 ดาวที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้ายามค่ำคืน

หน้าจอขนาดใหญ่แสดงข้อมูลของเพลง:

เพลง: "ดาวที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้ายามค่ำคืน"

ขับร้อง: ซือถูเยียนหรัน, หนานเยี่ย

เนื้อร้อง: หนานเยี่ย

ทำนอง: หนานเยี่ย

(ศิลปินต้นฉบับจริง: Escape Plan, คำร้อง: Escape Plan)

วินาทีที่ชื่อเพลงปรากฏขึ้นมา หนานเยี่ยก็ยกไมโครโฟนขึ้นพูด "เพลงนี้ อันที่จริงมีมานานมากแล้วครับ สำหรับผมแล้ว มันมีความหมายมาก หวังว่าทุกคนจะชอบนะครับ"

ใช่แล้ว เพลงนี้ปรากฏขึ้นมาตั้งแต่ปี 2011 ในตอนนั้นมันฮิตถล่มทลายไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต และอยู่เคียงข้างนักเรียนนักศึกษามากมายผ่านพ้นช่วงชีวิตวัยเยาว์ในรั้วโรงเรียน

หนานเยี่ยเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

ไม่เพียงเท่านั้น เพลงนี้ยังถูกนักร้องมากมายนำไปคัฟเวอร์

โดยเฉพาะเวอร์ชันเสียงผู้หญิงของจื่อฉี และเวอร์ชันเสียงผู้ชายของจางเจี๋ย ที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามจนหลายคนเปิดฟังวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แน่นอนว่า ยังมีอีกเวอร์ชันหนึ่งที่ได้รับคำชมอย่างมากมาย นั่นก็คือเวอร์ชันของคณะนักร้องประสานเสียงโรงเรียนมัธยมเซี่ยเหมินหมายเลข 6

ทั้งสะอาด บริสุทธิ์ และกังวานใส ตอนที่ปล่อยออกมาก็สะกดผู้คนไปไม่น้อย

สาเหตุที่หนานเยี่ยเลือกเพลงนี้ นอกจากเป็นการคารวะเพลงคลาสสิกแล้ว ยังมีเรื่องของความลงตัวอีกด้วย

เป็นเพลงที่เหมาะกับซือถูเยียนหรัน และเหมาะกับตัวเขาเองเช่นกัน

ในตอนที่ทั้งสองกำลังเตรียมตัวจะร้อง มือกีตาร์คนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นบนเวที

เขาขึ้นมาเพื่อเล่นอินโทรของเพลงนี้โดยเฉพาะ ซึ่งเป็นท่อนฟิงเกอร์สไตล์ความยาว 17 วินาที

ฟังดูค่อนข้างกระชั้น แต่ไม่บาดหู และชวนให้อยากฟังต่ออย่างยิ่ง

แม้จะบอกว่าเป็นแขกรับเชิญร่วมแสดง แต่ความจริงแล้วซือถูเยียนหรันตั้งใจจะยกท่อนแรกทั้งหมดให้หนานเยี่ยเป็นคนร้อง

และในจังหวะนั้นเอง เสียงร้องของหนานเยี่ยก็ดังขึ้น:

เสียงร้องเอ่ยถามดวงดาวที่สว่างที่สุดบนฟ้ายามค่ำคืน ว่าได้ยินความโดดเดี่ยวและเสียงถอนหายใจของคนที่แหงนมองอยู่หรือไม่ พร้อมรำลึกถึงเงาร่างที่เคยเคียงข้างกันและเลือนหายไปในสายลม

♪

♪

ท่อนเพลงขับขานถึงความโดดเดี่ยวและเสียงทอดถอนใจที่ซ่อนลึกอยู่ในก้นบึ้งหัวใจ ถ่ายทอดความรู้สึกอ้างว้างอย่างจับใจ

♪

♪

♪

ท่อนเพลงพรรณนาถึงเงาร่างอันเลือนรางที่ค่อย ๆ จางหายไปกับสายลม สื่อถึงความสูญเสียและอาลัยอาวรณ์

น้ำเสียงอันเปี่ยมด้วยเสน่ห์ทว่ากังวานใสอย่างยิ่งนั้นแผ่ซ่านออกไป โอบล้อมทั่วทั้งสถานที่จัดงาน

เนื้อเสียงของเขาใกล้เคียงกับต้นฉบับมาก ไพเราะจับใจ

เพียงแต่ว่า... มีความสั่นอยู่นิดหน่อย

ใช่แล้ว สั่นนิดหน่อยจริงๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่หนานเยี่ยได้ร้องเพลงบนเวทีที่เป็นทางการขนาดนี้ เพลงก่อนหน้านี้ล้วนร้องหน้ากล้องไลฟ์สด จึงไม่ได้รู้สึกประหม่าอะไรขนาดนี้

แต่ทว่าครั้งนี้ สิ่งที่หนานเยี่ยต้องเผชิญ คือสายตาของผู้ชมเกือบสองหมื่นคนเลยนะ!

พูดกันตามตรง เขาเริ่มควบคุมมือไม้ของตัวเองไม่อยู่ กระทั่งเสียงก็ยังสั่นเทาเล็กน้อย

ทว่าด้วยทักษะการร้องระดับปรมาจารย์ หนานเยี่ยจึงควบคุมความสั่นนั้นให้อยู่ในระดับที่พอเหมาะได้

หากไม่ใช่นักร้องมืออาชีพ คนทั่วไปแทบฟังไม่ออกเลย

"ว้าว นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้ฟังหนานเยี่ยร้องสด เพราะมาก แถมยังนิ่งสุดๆ มิน่าล่ะชาวเน็ตถึงบอกว่าเขาคือซีดีเดินได้"

"ร้องสดได้ขนาดนี้ ฝีมือของหนานเยี่ยคงสูสีกับเยียนหรันแล้วมั้งเนี่ย!"

"วันนี้คุ้มสุดๆ เพลงใหม่แต่งเองสามเพลง แถมยังมีหนานเยี่ยมาร้องด้วย สุดยอดไปเลย!"

สองสามท่อนแรกนี้ ผู้คนยังพอมีกะจิตกะใจจะพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์กันอยู่บ้าง

แต่พอเริ่มเข้าสู่ท่อนฮุก ทุกคนก็หมดอารมณ์ที่จะคุยกันอย่างสิ้นเชิง

ไม่สิ ต้องบอกว่าพวกเขาลืมไปแล้วว่าอยากจะพูดอะไร

เพราะพวกเขาถูกท่อนนี้สะกดจนอยู่หมัดแล้ว

ณ จุดนี้ หนานเยี่ยเรียกสมาธิของตัวเองกลับคืนมาได้แล้ว:

ท่อนฮุกอันทรงพลังขับขานการอธิษฐานขอหัวใจที่โปร่งใสและดวงตาที่พร้อมจะหลั่งน้ำตา ขอความกล้าที่จะเชื่อมั่นอีกครั้งเพื่อข้ามผ่านคำลวงไปโอบกอดเธอ และวอนขอให้ดวงดาวสว่างสดใสนำทาง

♪

ท่อนเพลงร้องถึงการมอบพลังและความกล้าหาญที่จะก้าวออกไปเชื่อมั่นอีกครั้ง เปี่ยมด้วยความหวังอันแรงกล้า

ท่อนเพลงเปล่งเสียงก้องกังวานถึงความมุ่งมั่นที่จะก้าวข้ามผ่านคำลวงหลอกทั้งปวงเพื่อไปโอบกอดเธอไว้

♪

♪

ไม่ว่าจะในสถานที่จัดงานจริงหรือในห้องไลฟ์สด ต่างก็ต้องตกตะลึงกับท่อนนี้

ไร้การเรียบเรียงดนตรีที่หรูหราอลังการ หนานเยี่ยเองก็ไม่ได้อวดทักษะการร้องที่หวือหวา ทว่ากลับระเบิดอารมณ์ความรู้สึกอันบริสุทธิ์ที่สุดออกมาได้อย่างท่วมท้น

บรรยากาศอันสงบเงียบและความรู้สึกโรแมนติกที่เพลงนี้ถ่ายทอดออกมา ทำให้ผู้คนซาบซึ้งใจจนยากจะบรรยาย

นี่แหละคือเพลงนี้ ขอเพียงอารมณ์ไปถึง ก็สามารถมอบพลังอันไร้ขีดจำกัดให้แก่ผู้ฟังได้

จิตวิญญาณของพวกเขาราวกับล่องลอยทะลุชั้นเมฆขึ้นไป และไม่ตกลงมาอีกเลย

จิตใจของพวกเขาก็คล้ายกับได้รับการชำระล้างด้วยเสียงร้องของหนานเยี่ย ค่อยๆ สงบและแจ่มใสขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น เพลงนี้ยังมีมนต์สะกดอันน่าอัศจรรย์ คนต่างคนกันเมื่อได้ฟัง ก็จะเกิดความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไป:

[โอ้โห เพลงนี้มัน... เพราะเกินไปแล้วมั้งเนี่ย หาคำมาบรรยายไม่ถูกเลย]

[พลังทะลุทะลวงของเพลงนี้สุดยอดมาก ตั้งแต่ท่อน "ฉันภาวนาขอให้มีหัวใจที่โปร่งใสบริสุทธิ์" ฉันก็แทบจะลืมหายใจไปเลย]

[เพลงนี้ให้กำลังใจดีจัง ไม่ว่าจะอยู่ในช่วงไหนของชีวิต เราทุกคนต่างก็ต้องมีเป้าหมายที่ใฝ่หา คาดหวัง และวาดฝันไว้ มันจะเป็นแรงผลักดันและทิศทางให้เราก้าวต่อไปข้างหน้า]

[ทำไมพวกนายฟังแล้วได้พลังใจ แต่ที่ฉันฟังกลับรู้สึกถึงความเศร้าจางๆ กันนะ?]

ใช่แล้ว ตัวเพลงนี้เองก็มีมุมมองที่หลากหลาย บางคนรู้สึกว่าสร้างแรงบันดาลใจ บางคนกลับรู้สึกเศร้าสร้อย

เพราะในบทเพลงแฝงไว้ด้วยความรู้สึกโดดเดี่ยวจางๆ มาโดยตลอด

อันที่จริงเหมาชวนผู้แต่งเพลงนี้ ในตอนที่แต่งเขารู้สึกว่าโลกใบนี้ไม่มีความจริงใจที่แท้จริง

หากรักใครสักคน ต่อให้บางครั้งจะสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายกำลังโกหก ก็ยังเลือกที่จะเชื่ออยู่ดี

แนวคิดนี้ถูกเขียนลงไปในบทเพลง "ขอมอบความกล้าให้ฉันได้เชื่ออีกครั้ง ก้าวข้ามคำลวงเพื่อไปโอบกอดเธอ"

เหมาชวนเคยเล่าว่า จุดเริ่มต้นแรกสุดของการแต่งเพลงนี้มาจากความคิดถึงแฟนเก่า และรองลงมาคือความรู้สึกที่มีต่อเพื่อนๆ

หลายคนคิดมาตลอดว่าเพลงนี้บอกเล่าถึงการตามหาอนาคตและอุดมการณ์ของคนคนหนึ่ง คือความกล้าหาญที่ไม่ยอมพ่ายแพ้

แต่ความจริงแล้วไม่ใช่แบบนั้น ในเพลงนี้ยังมีทัศนคติที่มีต่อชีวิตแบบ "ปล่อยวางและมองให้เป็นเรื่องธรรมดา" แฝงอยู่ด้วย

เพราะแบบนี้นี่เอง เพลงนี้ถึงได้มีรสชาติหลากหลายมิติ...

ช่วงครึ่งหลังต่อจากนี้ หนานเยี่ยกับซือถูเยียนหรันร่วมกันร้อง:

เสียงประสานถามดวงดาวบนฟ้ายามค่ำคืน ว่าวันพรุ่งนี้หรือเรื่องไม่คาดฝันสิ่งใดจะมาถึงก่อน ขอเพียงแบกรับความเจ็บปวดไว้ในใจ

♪

♪

♪

ท่อนเพลงสะท้อนความเจ็บลึกว่ายินยอมแบกรับความทรมานทั้งหมดไว้ในใจตนเองเพียงลำพัง

วันพรุ่งนี้กับเรื่องไม่คาดฝัน ไม่มีใครบอกได้ว่าสิ่งไหนจะมาถึงก่อน

ในสภาพแวดล้อมที่การแข่งขันดุเดือดขึ้นทุกวัน หากไม่ก้าวหน้าก็เท่ากับถอยหลัง มีเพียงต้องทุ่มเทกว่าคนอื่น พยายามมากกว่า และอดหลับอดนอนดึกกว่า ถึงจะโดดเด่นขึ้นมาได้

แต่เมื่อตรากตรำไปเรื่อยๆ คุณก็จะพบว่า ชีวิตแบบนี้นั้นช่างน่ากลัวเหลือเกิน

หลิวเฟิงวัย 37 ปี ทำงานเป็นนักวางแผนโฆษณาในบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชื่อดัง การเดินทางไปติดต่องาน ไปสังสรรค์ ทำงานล่วงเวลา และอดนอนดึกดื่นล้วนเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน

แต่วันนี้ เขาทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังแล้วมาที่คอนเสิร์ตแห่งนี้ เขาอยากจะใช้ชีวิตของตัวเองดูสักครั้ง

เมื่อหนึ่งเดือนก่อน เขาเกิดท้องเสียติดต่อกันหลายวันจนหมดเรี่ยวแรงไปทั้งตัว แต่ก็คิดว่าเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยจึงไม่ได้ใส่ใจ กินยาไปบ้างแล้วตั้งใจจะฝืนทนให้ผ่านไป

ถึงขั้นโพสต์ลงโมเมนต์เล่นๆ ว่า "รู้สึกเหมือนชีวิตใกล้จะถึงจุดจบแล้ว"

ใครจะคิดว่า คำพูดเล่นๆ นั้นจะกลายเป็นจริง

ครึ่งเดือนต่อมาระหว่างที่ทำงานล่วงเวลาข้ามคืน ชายผู้ทรหดคนนี้ก็ล้มพับลงในที่สุด

สุดท้ายได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารระยะสุดท้าย

ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต หลิวเฟิงลาออกจากงาน เขาต้องการชดเชยสิ่งที่ไม่เคยได้ทำในชีวิตนี้

ไปฟังคอนเสิร์ตสักครั้ง

ไปชมทะเลสาบเกลือสักหน

ไปดูผืนดินบริสุทธิ์ผืนสุดท้ายที่เต้าเฉิง

เมื่อได้ยินซือถูเยียนหรันร้องมาถึงตรงนี้ หลิวเฟิงก็น้ำตาไหลอาบสองแก้ม นึกเสียใจที่เคยมองข้ามสิ่งสำคัญในชีวิตไป...