ตอนที่ 174 อย่าคิดจะเอาตัวรอดไปได้เชียว!

หวังเสี่ยวเลี่ยงมองดวงตาของเว่ยจื่อจินที่แลดูกระจ่างใสเป็นพิเศษเพราะเพิ่งผ่านการร้องไห้มา ภายในนั้นเปี่ยมไปด้วยความจริงจังชนิด "สารภาพผ่อนหนักเป็นเบา ขัดขืนลงโทษสถานหนัก"

"รีบพูดสิคะ!" เว่ยจื่อจินเห็นเขาไม่ยอมปริปากก็เร่งอีกรอบ พลางยื่นมือไปบิดแขนเขาเบา ๆ ทีหนึ่ง "อย่าคิดจะเอาตัวรอดไปได้เชียวนะ!"

"ซี๊ด... มีเรื่องหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวพอดีเลย" หวังเสี่ยวเลี่ยงแกล้งทำท่าเจ็บปวด