ตอนที่ 234 ไปเลย นักรบสาวของผม

หวังเสี่ยวเลี่ยงรู้ท่าทีของจ้าวซิ่วฉินกับเว่ยจื่อจินแล้ว ก็ไม่ตื๊อต่อ พาเว่ยจื่อจินไปแปรงฟันล้างหน้า จูบดูดดื่มกับเว่ยจื่อจินทีหนึ่ง แล้วเดินไปห้องหนังสือ

ห้องหนังสือยังคงเป็นเหมือนเดิมก่อนที่เขาจะไปเข้ามหาวิทยาลัย โต๊ะหนังสือ ตู้หนังสือ เตียงเดี่ยวหนึ่งหลัง พอนอนลงบนเตียงเดี่ยว ความรู้สึกปลอดภัยที่ห่างหายไปนานก็โอบล้อมตัวเขาไว้

ทว่าเขานอนอยู่บนเตียง พลิกไปพลิกมา กลับนอนไม่หลับเสียที