ตอนที่ 288 กล้าเล่นต้องกล้ารับ

วันต่อมา ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัว เว่ยจื่อจินก็ลุกจากเตียงแล้ว

ม่านหน้าต่างแง้มไว้ช่องหนึ่ง แสงเช้าเรืองรองลอดเข้ามา เธอจึงนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง บำรุงผิวและแต่งหน้าอย่างพิถีพิถัน

ท่วงท่าสุขุม มีสมาธิ ราวกับว่าพายุโหมกระหน่ำในโลกอินเทอร์เน็ตเมื่อคืนนั้น เป็นเพียงความฝันที่ไม่เกี่ยวกับเธอ