ตอนที่ 530 ตกลงเธอคิดยังไงกันแน่

ตรุษจีนเพิ่งผ่านพ้น ฤดูใบไม้ผลิของแดนตงเป่ยยังอยู่อีกไกล

เฉิงฮวนสวมเสื้อนวมแจกของหน่วยงาน สวมรองเท้าหนังสีดำ เดินจากที่ทำงานกลับบ้าน ผมของเธอตัดสั้น ทัดไว้หลังใบหูอย่างทะมัดทะแมง ยูนิฟอร์มที่สวมอยู่บนร่างขับเน้นความงามที่แปลกตา แตกต่างราวกับเป็นคนละคนกับหญิงสาวที่เคยร้องไห้จนแทบขาดใจอยู่ท่ามกลางพ่อแม่กับหลัวปี้เซิ่งที่ฝูเฉิง

พอเดินเข้าเขตชุมชนมา ก็ได้ยินเสียงดังลั่นของพ่อเธอแต่ไกล