ตอนที่ 612 ผมว่าไม่มีปัญหาอะไรมาก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หวังเสี่ยวเลี่ยงกับหลัวปี้เซิ่งขับรถตรงไปยังเมืองมหาวิทยาลัยตามพิกัดที่เหล่าเฉินส่งมา

รถจอดเทียบหน้าอาคารสูงยี่สิบกว่าชั้น ผนังกระจกสะท้อนแสงแดด หวังเสี่ยวเลี่ยงลงจากรถแล้วเงยหน้ากวาดตามอง ตึกไม่ใหม่ แต่ทำเลจัดว่าเด็ดจริง ๆ ฝั่งตรงข้ามเยื้อง ๆ กันคือประตูทิศใต้ของมหาวิทยาลัย ด้านข้างเรียงรายไปด้วยร้านชานมและร้านฟาสต์ฟู้ด เวลานี้เริ่มมีคนรูปร่างหน้าตาเหมือนนักศึกษาเดินเพ่นพ่านกันให้เห็นแล้ว

"ทำเลใช้ได้จริง ๆ" หลัวปี้เซิ่งลงจากรถตามมา ในมือกำสมุดบันทึกขนาดเท่าฝ่ามือที่ปกถลอกจนรุ่ย