ตอนที่ 614 ไม่จำเป็นต้องให้นายมาคอยเฝ้า

หกโมงเช้า ทางด่วนไปสนามบิน

ที่ปัดน้ำฝนสะบัดไปมาอย่างบ้าคลั่ง ทว่าปัดอย่างไรกระจกหน้ารถก็ไม่เกลี้ยง วินาทีก่อนยังพอเห็นป้ายบอกทาง วินาทีต่อมา น้ำฝนก็เหมือนฉาบกาวแป้งเปียกไว้ชั้นหนึ่ง ข้างนอกมองอะไรแทบไม่ชัดเลย

หลัวปี้เซิ่งจับพวงมาลัย แขนเกร็งแน่น รถแล่นฝ่าสายฝนกระหน่ำช้าเป็นเต่าคลาน "พี่ ฝนตกแปลกพิลึก เครื่องบินคงไม่ปอดแหกจนไม่กล้าบินหรอกนะ"