ตอนที่ 642 ร่างกายจะไหวเหรอ

ห้องไม่ใหญ่นัก ริมหน้าต่างมีโต๊ะตัวหนึ่ง บนโต๊ะปูด้วยผ้าสักหลาด กลิ่นน้ำหมึกอบอวลอยู่ในอากาศ

หวังเสี่ยวเลี่ยงนั่งอยู่หน้าโต๊ะ มือขวาจับพู่กัน มือซ้ายกดกระดาษ เขากำลังคัดคัมภีร์ "จวงจื่อ" บท "เซียวเหยาโหยว" ปลายพู่กันจรดลงแล้วยกขึ้น บรรจงเขียนทีละตัวอักษร

หลิวซินอวี่พิงมุมห้อง พลิกอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง เขาเปิดช้ามาก บางครั้งหยุดค้างอยู่ที่หน้าเดิมอยู่นาน ฟ่านฉีซานนั่งขัดสมาธิอยู่อีกฝั่ง หลับตา หลังเหยียดตรง ลมหายใจยาวและสม่ำเสมอ