​บทที่ 103 รองหัวหน้าห้องจางซินอี๋

เฉินเจี้ยนจีเพียงถามออกไปลอย ๆ

แต่หวงถิงกลับครุ่นคิดอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง

“ก็ไม่เชิง...”

“แต่ความรู้สึกที่ให้ อย่างน้อยก็ดีขึ้นกว่าตอนแรกมาก สีหน้าและท่าทางผ่อนคลายขึ้นไม่น้อย”

เฉินเจี้ยนจียังคงส่ายหน้า พยายามปัดความเกี่ยวข้องกับตัวเองออกไป