ตอนที่ 115
บทที่ 115 แค่นี้ก็ดีแล้ว
minibunny · 7,571 ตัวอักษร
เสียงของเฉินเจี้ยนจีดังก้องไปทั่วผืนป่า
ไม่ไกลออกไป รถจักรยานยนต์เจียหลิงสีดำพ่นควันจากท่อไอเสีย ก่อนจะหายลับไปตรงหัวมุมถนน
เฉินเจี้ยนจีค่อย ๆ ลดมือลง
ก้อนหินที่กดทับอยู่ในใจมาโดยตลอด ดูเหมือนจะตกลงสู่พื้นอย่างเงียบ ๆ แล้ว
ดวงตาของเขาไหววูบ สายตายังคงจับจ้องไปยังหัวมุมถนนบนภูเขาอยู่นาน
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น