​บทที่ 137 รถเถื่อน?

​คำพูดที่จางซินอีพูดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ทำให้หลินชิงเสวี่ยชะงักงันไปเล็กน้อย

เธอมองใบหน้าด้านข้างของอีกฝ่ายที่ไม่แม้แต่จะหันมามองเธอ แถมยังมีสีหน้ารำคาญอย่างเห็นได้ชัด

ทว่าจางซินอีขยับตัวเข้าไปด้านใน ปล่อยที่นั่งว่างให้เธอแล้ว

หลินชิงเสวี่ยยังคงยืนอยู่ตรงนั้นพักใหญ่ ราวกับว่าเพียงก้าวขึ้นรถคันนี้ แผนการทั้งหมดในชีวิตของเธอก็จะถูกทำลายลง