บทที่ 177 เชือกที่ผูกขึ้นอีกครั้ง

โครม!

ปลายสายมีเสียงโลหะกระทบกันดังขึ้น

ดูเหมือนแก้วจะตกลงพื้น

“หา? นี่...เอ่อ...”

“โธ่ เด็กคนนี้ ฉันนึกว่า...จริง ๆ แล้วเชียว...!”