บทที่ 184 ช่วงเวลาที่เหมาะสมของวัยเยาว์

เฉินเจี้ยนจีมองคนที่เพิ่งถามคำถามจบ

แล้วก็ทรุดตัวลงนั่ง เปิดสมุดเปล่าอีกเล่ม ก้มหน้าก้มตาเขียนอย่างเงียบ ๆ

เขายังไม่ทันได้พูดอะไร

หลินชิงเสวี่ยก็เอ่ยเสียงเบาโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาก่อนว่า

“ฉันกำลังคิดอยู่ ใกล้จะมีเบาะแสแล้ว เธอดูโจทย์ที่ฉันเขียนเสร็จก่อน อย่าเพิ่งรบกวนฉัน”