บทที่ 219 ห้องของเฉินเจี้ยนจี

หวังซู่หลิงฟังอย่างตั้งใจมาก

จนกระทั่งหลินชิงเสวี่ยพูดจบ

เธอจึงตบโต๊ะดังปัง!

“ใช่แล้ว เรื่องเกมฉันไม่รู้หรอก แต่ฉันรู้ว่าเจ้าหนูนี่ไปเรียนสูบบุหรี่มาจากไหนก็ไม่รู้ ต้องเป็นพ่อมันสอนแน่ ๆ!”

“คราวก่อนที่เล้าไก่บ้านเรา ฉันเผลอแค่แวบเดียว สองพ่อลูกนั่นเกือบจะจุดบุหรี่สูบกันอยู่แล้ว!”