บทที่ 222 เมื่อครู่นี้เธอเรียกน้าว่าอะไรนะ?

สิ้นเสียงนั้น

หลินชิงเสวี่ยแทบหยุดหายใจ

เวลานี้ประตูถูกแง้มเอาไว้ ยังไม่ได้ปิดสนิท

สายลมอุ่นพัดผ่านช่องประตูเข้ามา

เสียงพูดคุยอันวุ่นวายของคนหลายคนที่อยู่ด้านนอกก็หยุดลงเช่นกัน