บทที่ 236 หญิงแปลกหน้าบนรถโดยสาร

ปัง!

ประตูรถปิดลง รถโดยสารเริ่มเคลื่อนตัวออกไป

ด้านนอกหน้าต่างใส ศาลาพักรอรถและเงาร่างของคนผู้นั้นค่อย ๆ ถอยห่างออกไปเรื่อย ๆ

หลินชิงเสวี่ยจับราวไว้ ยืนอยู่กับที่พร้อมหอบหายใจเล็กน้อย

เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงหัวใจที่กำลังเต้นตึกตักอยู่ในอกและข้างใบหู