บทที่ 240 หลินชิงเสวี่ยผู้เหนื่อยล้า(ชนต้นฉบับ)

แสงยามเย็นนอกหน้าต่างค่อย ๆ โรยตัวลง บ้านเรือนที่อยู่ไม่ไกลต่างก็ทยอยเปิดไฟ

ภายในห้องที่ไม่กว้างนัก แต่สะอาดและสว่างไสว

บนโต๊ะหนังสือของหลินชิงเสวี่ยมีข้าวของบางอย่างที่เคยเก็บซ่อนไว้วางอยู่เต็มไปหมด

มีอัลบั้มรูปของห้องเรียน ภายในล้วนเป็นรูปการแข่งขันกีฬา หรือไม่ก็รูปหมู่ของทั้งห้อง

มักจะมีใครบางคนทำสีหน้าทะเล้นใส่กล้องอยู่เสมอ