บทที่ 257 ผู้คนที่มีความคิดความอ่านแตกต่างกันบนโต๊ะอาหาร

เฉินเจี้ยนจี๋ก้มมองเธอแวบหนึ่ง แล้วย้อนถาม

“เขามาหาเรื่องฉันตั้งหลายครั้ง ไม่ควรโดนตีหรือไง?”

หลินชิงเสวี่ยจ้องเขาเขม็งอยู่นานกว่าจะเอ่ยปาก

“หลังจากนั้นฉันก็ไม่ปล่อยให้เขามารบกวนคุณอีกแล้ว คุณเองก็ไม่ควรทำตัวหยาบคายแบบนี้อยู่เรื่อย ไม่พอใจอะไรก็ลงมือทันที”

“ครั้งนี้เป็นคนใกล้ตัวที่รู้จักกันดี แต่ถ้าคราวหน้าเกิดขึ้นข้างนอก...”