บทที่ 264 คนที่ถูกทอดทิ้ง

รถฝึกสอนค่อย ๆ แล่นไปตามถนน

เฉินเจี้ยนจี๋นั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ความรู้สึกเย็น ๆ บริเวณหน้าผากค่อย ๆ แผ่ซ่านออกมา

ราวกับมีใครกำลังนวดคลึงเบา ๆ

เขามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นม่านฝนที่กำลังโปรยปรายลงมาอีกครั้ง

หยาดฝนร่วงหล่นลงมา