บท 290 การเตรียมใจของเฉินเจี้ยนจี

เมื่อมองสมุดบันทึกประจำวันที่กลายเป็นหน้ากระดาษว่างเปล่าไปแล้ว

รูม่านตาของเฉินเจี้ยนจีหดเล็กลง

เขานิ่งอึ้งอยู่นานพักหนึ่ง กว่าจะได้สติกลับมาในที่สุด

ทันใดนั้น เขาก็ยื่นมือไปพลิกหน้ากระดาษ

“เดี๋ยวก่อน ฉันยังอ่านไม่ชัดเลย แล้วมันหายไปแล้วเนี่ยนะ?”