บท 303 โทรศัพท์ปริศนาของหลินชิงเสวี่ย

เฉินเจี้ยนจีชะงักไปทั้งร่าง เขานั่งกึ่งเอนอยู่บนเตียง ก่อนจะค่อย ๆ หันไปมอง

เห็นเพียงหลินชิงเสวี่ยชูโทรศัพท์มือถือขึ้นตรงหน้าเขา

แสงจันทร์เย็นเยียบส่องลงบนโทรศัพท์มือถือสีม่วง เผยให้เห็นพื้นผิวโลหะที่ดูด่างพร้อยเล็กน้อย

สายตาของเฉินเจี้ยนจีเลื่อนออกไป ตกลงบนแก้มของหลินชิงเสวี่ย

ในดวงตาของเธอคล้ายจะมีความคาดหวังอยู่เล็กน้อย