บท 307 ดอกไม้ที่โอนเอนท่ามกลางลมฝน

ภูเขาลูกนี้ใหญ่กว่าภูเขาที่บ้านของเฉินเจี้ยนจีมาก

เส้นทางบนเขาก็แบ่งออกเป็นสองทาง

ด้านหน้าเป็นถนนลาดยางสำหรับรถ ส่วนด้านหลังเป็นทางสำหรับคนเดิน

เจ้าคนโง่นั่นไม่มีรถ จึงทำได้เพียงเดินไปตามเส้นทางด้านหลังเขา

เฉินเจี้ยนจีวิ่งลงมาถึงชั้นหนึ่ง แล้วแทบไม่หยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว เขาวิ่งตรงไปยังประตูหลังของโรงแรม