บท 310 ไม่ใช่ดาวตก

เฉินเจี้ยนจียืนตะลึงอยู่กับที่ทั้งตัว

“รถบรรทุกที่ขนรถคันนี้ขึ้นมาวิ่งบนเส้นทางภูเขาแล้วอันตราย เลยจอดไว้บนพื้นที่ราบตรงนี้”

“ตอนนี้รถบรรทุกคันนั้นก็ไม่อยู่ที่นี่แล้ว พวกเราเดินลงมาตามทางภูเขาช้าเกินไป คาดว่าคนขับรถขนสินค้าสองคนนั้นคงขับออกไปแล้ว”

ลมหายใจอุ่นร้อนผสานกับเสียงพูดดังอยู่ข้างหูของเขาอย่างต่อเนื่อง

เฉินเจี้ยนจียืนนิ่งอยู่ที่เดิมนานพักใหญ่ กว่าจะค่อย ๆ เอ่ยปาก น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย