บท 319 เฉินเจี้ยนจีขนลุกตั้ง

ริมฝีปากที่แห้งผากแต่กลับอบอุ่นและนุ่มนวลแนบเข้ามาอย่างสะเปะสะปะไร้แบบแผน

เฉินเจี้ยนจีรู้สึกเพียงว่าสมองพลันว่างเปล่า

นี่คือหลินชิงเสวี่ยงั้นเหรอ?

เธอถูกผีเข้าสิงหรือไง?

ท่ามกลางช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เขายังตั้งตัวไม่ทัน