บทที่ 108 หนูจะเติมน้ำให้พวกมันจมน้ำตาย

เส้าหยางไม่มีทางเลือกอื่น จึงให้เซวียเจียเจียอยู่เฝ้าเถาจื่อตัวน้อยที่บ้าน ส่วนตัวเองขี่รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าไปซูเปอร์มาร์เก็ต ซื้อกุ้งแม่น้ำสดๆ กลับมาหนึ่งกิโลกรัม

"เจียเจีย ไปหยิบกะละมังล้างผักในครัวมาหน่อยสิ"

"อ้อ"

เซวียเจียเจียวางกะละมังลงบนพื้น เส้าหยางเทกุ้งสดตัวโตในถุงลงไป กุ้งแต่ละตัวดีดดิ้นกระโดดไปมาอยู่ในกะละมัง เส้าหยางลุกขึ้นไปหยิบกรรไกรทำครัวมา เตรียมตัวจะจัดการกับกุ้ง

เถาจื่อตัวน้อยที่นั่งยองๆ อยู่ข้างๆ พอเห็นเส้าหยางจับกุ้งตัวโตที่กำลังดีดดิ้นขึ้นมาแล้วตัดหัวมันทิ้ง แถมยังปอกเปลือกออก เธอก็รีบเอามือปิดตาทันที พร้อมกับพูดว่า "กุ้งน่าสงสารจังเลย หนูไม่อยากกินกุ้งแล้ว"