บทที่ 117 ในกลุ่มมี 'หนอนบ่อนไส้'

"งั้นที่พ่อแม่คุณมานี่ก็แปลว่ายอมรับให้เราอยู่ด้วยกันแล้วใช่ไหม"

"อาจจะมั้ง หรือไม่ก็คงงั้นแหละ"

เส้าหยางปาดเหงื่อบนหน้าผาก ปิดประตูรั้วแล้วพูดว่า "เมื่อกี้ตอนเปิดประตูแล้วได้ยินเสียงแม่คุณนะ ผมตกใจแทบฉี่ราดเลย"

"ดูทำตัวเข้าสิ"

"เหอะ" เส้าหยางรีบเดินตามเซวียเจียเจียไปพลางหัวเราะ "เมื่อกี้คุณก็ช็อกตาตั้งไปเหมือนกันแหละน่า ถ้าผมไม่สะกิดเตือน คุณคงนั่งกินหม้อไฟต่อสบายใจเฉิบไปแล้ว"