บทที่ 130 ยังหนุ่มยังสาวนี่มันดีจริงๆ

เส้าหยางนอนไม่ค่อยหลับทั้งคืน จนกระทั่งถึงช่วงเช้ามืด รู้สึกง่วงจนทนไม่ไหวจริงๆ ถึงได้หลับสนิทไป

เจ็ดโมงครึ่ง

เซวียเจียเจียตื่นขึ้นมาเองตามธรรมชาติ

เธอเบิกตากว้าง สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือใบหน้าด้านข้างของเส้าหยาง เขาหลับสนิทไปแล้ว บนใบหน้าอันสงบนิ่งไม่มีความรู้สึกใดๆ เซวียเจียเจียมองดูอย่างเหม่อลอยอยู่สิบกว่าวินาที หลังจากสมองขาวโพลนไปชั่วขณะ เรื่องราวเมื่อคืนก็ค่อยๆ ผุดขึ้นมาในหัว

ความอบอุ่นใต้ผ้าห่ม และเสียงลมหายใจของเส้าหยางที่อยู่แนบชิด ทำให้ใบหน้าขาวเนียนของเซวียเจียเจียแดงก่ำขึ้นมาในพริบตา