บทที่ 152 ขอให้คนดีแคล้วคลาดปลอดภัยตลอดไป

ข่าวที่เส้าหยางกลับบ้าน ทางครอบครัวไม่ได้แพร่พรายออกไป ในช่วงเดือนอ้ายผู้คนต่างก็ต้องไปเยี่ยมญาติ คงไม่มีใครว่างพอที่จะวิ่งไปบ้านคนอื่นโดยไม่มีธุระ

อยู่บ้านได้สองวัน พอถึงวันที่สามเส้าหยางก็พาเส้าเยว่เอ๋อร์ออกไปเดินเล่นในเมือง เดิมทีเส้าหยางอยากจะพาพ่อกับแม่ไปด้วย แต่ปรากฏว่าพวกท่านไม่อยากไป เส้าหยางก็เลยไม่บังคับ

บนถนนมีคนเยอะแยะมากมาย แต่เส้าหยางสวมหมวกและหน้ากากอนามัย อีกทั้งไม่ได้ใส่เสื้อผ้าแบรนด์สตรีตของอวิ๋นฉาง จึงดูไม่ค่อยสะดุดตาในฝูงชน เขาพาเส้าเยว่เอ๋อร์ไปกินดื่มในห้างสรรพสินค้า และซื้อของไปมากมาย

หลังจากกินเนื้อย่างเป็นมื้อเที่ยง สองพี่น้องก็ไปดูหนังโปรแกรมทองช่วงตรุษจีนด้วยกันสองเรื่อง

ตอนที่เดินออกมาจากโรงหนัง เส้าหยางกุมมือน้องสาวไว้ แล้วกระซิบว่า "ครึ่งปีหลังนี้พี่ก็จะสร้างภาพยนตร์เรื่องหนึ่งเหมือนกัน ถ้าทุกอย่างราบรื่น ช่วงตรุษจีนปีหน้าก็น่าจะเข้าฉายได้"