บทที่ 177 ลูกเขยบ้านเราขึ้นกล้องที่สุดเลย

เมาค้างมาทั้งคืน

วันต่อมานอนตื่นเอาตอนแปดโมงกว่า หลังจากล้างหน้าแปรงฟันอย่างรีบร้อน พอเดินเข้ามาในห้องแต่งเพลง เส้าหยางก็เห็นเจียงว่านเซินนอนหลับสนิทอยู่บนเก้าอี้

เส้าหยางตบไหล่เจียงว่านเซินเบาๆ "เหล่าเจียง เหล่าเจียง..."

เห็นได้ชัดว่าเจียงว่านเซินก็รีบวิ่งมาตั้งแต่เช้าตรู่เหมือนกัน ขนาดถุงเท้าที่ใส่ยังคนละลาย เสื้อผ้าบนตัวก็ยังไม่ได้เปลี่ยน แถมยังมีกลิ่นเหล้าโชยออกมานิดๆ อีกต่างหาก

เจียงว่านเซินตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย เขาถามว่า "ไอ้หนู วันนี้นายคงไม่ได้จะแต่งเพลงหรอกนะ"