บทที่ 225 ซูเปอร์สตาร์ นายน่ะมาด้วยกันสิ

หลังจากเรื่องกองถ่ายลงตัวแล้ว ก้อนหินในใจของเส้าหยางก็ถือว่าถูกยกออกไปเสียที

สองสามวันหลังจากนั้น เส้าหยางขลุกตัวอยู่ในห้องอัดเพื่อเรียบเรียงและบันทึกเสียงเพลงอย่างขะมักเขม้นทุกวัน ความสัมพันธ์ระหว่างเซวียเจียเจียกับเสี่ยวเยว่เอ๋อร์ก็สนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อยๆ เวลาที่ทั้งสามคนนั่งอยู่ด้วยกัน เส้าหยางกลับรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นส่วนเกินซะอย่างนั้น

แต่ว่าช่วงหลายวันที่ผ่านมาเป็นเพราะเซวียเจียเจียเป็นคนลงมือเข้าครัวทำอาหาร อาหารการกินก็เลยค่อนข้างจำเจไปสักหน่อย

พอเซวียเจียเจียเรียนรู้วิธีทำอาหารเมนูหนึ่งได้ ทั้งมื้อเที่ยงและมื้อเย็นก็จะต้องมีเมนูนี้ขึ้นโต๊ะอย่างแน่นอน แถมรสชาติยังต่างกันลิบลับ มื้อเที่ยงอาจจะใส่เกลือเยอะไป มื้อเย็นก็อาจจะใส่ซีอิ๊วขาวเยอะไป เส้าหยางรู้สึกว่าต่อมรับรสของตัวเองต้องเผชิญกับความท้าทายใหม่ๆ อยู่ทุกวัน

กลางเดือนมิถุนายน อุณหภูมิสูงสุดของเมืองโม๋ตูปาเข้าไปสามสิบกว่าองศาแล้ว ต้องเปิดแอร์อย่างน้อยวันละสิบห้าชั่วโมง ถ้าออกไปวิ่งข้างนอก แค่วิ่งไปไม่กี่ก้าวเหงื่อก็ท่วมตัวแล้ว