บทที่ 228 หน้าไม่อายจริงๆ

กว่าจะออกจากบ้านเฉิงถิงถิงก็เป็นเวลาเย็นย่ำแล้ว

ดวงอาทิตย์ย้อมหมู่เมฆทางทิศตะวันตกจนแดงฉาน แต่สายลมแผ่วเบาที่พัดผ่านก็ยังคงเจือความร้อนอบอ้าวอยู่บ้าง

"คราวหน้ามาเล่นกันอีกนะ"

"อืม"

หลังจากเอ่ยลาเซวียเจียเจียที่หน้าประตู เฉิงถิงถิงก็ส่งสายตาหวานเชื่อมให้เส้าหยาง "ซูเปอร์สตาร์ อย่าลืมเรื่องลูกพี่ลูกน้องฉันล่ะ"