บทที่ 301 งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จ

รุ่งเช้า

แสงแดดสาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านลงมาบนเตียง

เซวียเจียเจียตื่นแล้ว เธอนอนแหงนหน้ามองชายหนุ่มที่นอนหลับสนิทแต่ยังคงกอดเอวเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

แพขนตาของเขา หนวดเคราจางๆ และกรอบหน้าอันไร้ที่ติของเขา ตอนนี้เขายังไม่ตื่น พอนึกถึงท่าทางดุดันราวกับหมาป่าหนุ่มเมื่อคืน เทียบกับท่าทางหลับสนิทราวกับลูกสุนัขตัวน้อยในตอนนี้แล้ว ภายในใจของเซวียเจียเจียก็ทั้งเขินอายทั้งดีใจ

กระบวนการที่เปลี่ยนจากเด็กสาวกลายเป็นผู้หญิงเต็มตัว มันช่างน่าตื่นเต้นและทำให้ใจสั่นไปพร้อมๆ กัน