บทที่ 340 ศัตรูร่วมวงการ

คืนส่งท้ายปีเก่าผ่านพ้นไปพร้อมกับการนอนหลับอย่างเต็มอิ่ม

ปกติแล้วในวันแรกของปีใหม่ อากาศมักจะไม่ค่อยเป็นใจนัก หากไม่มืดครึ้มก็มักจะหนาวเหน็บจนจับขั้วหัวใจ

แต่ปีนี้กลับต่างออกไป ทันทีที่ลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า แสงแดดอันอบอุ่นก็สาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง

หลังจากเส้าหยางตื่นขึ้นมา เขาก็กระชับกอดเซวียเจียเจียที่อยู่ในอ้อมแขนโดยสัญชาตญาณ

ในตอนนี้ เซวียเจียเจียนอนหลับตาพริ้มอยู่อย่างเงียบๆ ในอ้อมกอดของเส้าหยาง ขาข้างหนึ่งของเธอถูกเส้าหยางหนีบไว้ ส่วนขาของเขาข้างหนึ่งก็ถูกเธอหนีบไว้เช่นกัน ใบหน้าของเธอซุกอยู่ที่หน้าอกของเขา พอเส้าหยางขยับตัว เธอก็จะขยับเข้ามาซุกอกเขามากขึ้นราวกับลูกแมวขี้อ้อน