บทที่ 348 คิดถึงสามี

ลากร่างที่เหนื่อยล้าไปกินข้าวที่โรงอาหาร พอกลับถึงหอพักซักเสื้อผ้าตากเสร็จ เส้าหยางก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้วหลับไปทันที

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งจะสาง เสียงเป่านกหวีดก็ดังขึ้นจากชั้นล่าง รูมเมตอีกสามคนยังคงหลับสนิท เส้าหยางสวมเสื้อผ้าอย่างเบามือ แล้วออกจากหอพักวิ่งไปที่จุดรวมพล

"ทุกคน จัดแถว มองขวา!"

"มองตรง!"

"วันนี้จะวิ่งสิบกิโลเมตรหรือวิ่งแบกน้ำหนักห้ากิโลเมตร พวกคุณเลือกกันเองเลย"