บทที่ 350 ฉันรักคุณจังเลย

ในรอบครึ่งเดือนที่ผ่านมา

นี่เป็นครั้งแรกที่เส้าหยางได้นอนตื่นสาย

ความจริงเขาตื่นนานแล้ว แต่พอเห็นเซวียเจียเจียนอนขดตัวอยู่ในอ้อมกอดเหมือนลูกแมวน้อย เขาก็ไม่อยากจะลุกจากเตียงเลย

แสงแดดปลายฤดูใบไม้ผลิสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง เซวียเจียเจียตื่นขึ้นมาตอนไหนก็ไม่รู้ เธอซบหน้าลงบนไหล่ของเขา แล้วเอาผมยาวสลวยเขี่ยแก้มเขาเล่นอย่างซุกซน

"ยังเจ็บอยู่ไหม" จู่ๆ เส้าหยางก็กระซิบถามขึ้นมา