บทที่ 400 หนูติดจั่น

เมื่อท้องฟ้าเริ่มสาง

จางซินอี๋ก็ฝันไปว่าตัวเองถูกชวนให้ไปคุยเรื่องบทภาพยนตร์ที่ร้านอาหารหรูหราแห่งหนึ่ง ระหว่างรับประทานอาหาร นายทุน ผู้กำกับ และเพื่อนร่วมรุ่นมหาวิทยาลัยต่างก็ผลัดกันชนแก้วกับเธอไม่หยุด เธอถูกมอมเหล้าจนเมามาย ในท้ายที่สุดเธอก็ถูกเพื่อนร่วมรุ่นมหาวิทยาลัยประคองตัวพาเดินออกไปข้างนอก โดยมีนายทุนที่มองเธอด้วยสายตาแปลกๆ เป็นคนเดินนำหน้า…

ความฝันจบลงเพียงแค่นั้น จางซินอี๋ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น เธอพยายามเพ่งมองสำรวจห้องพักแห่งนี้ ตามร่างกายเหมือนจะมีกลิ่นไวน์แดงคละคลุ้งอยู่ กลิ่นมันไม่ค่อยน่าพิสมัยนัก แถมยังฉุนจมูกอีกต่างหาก

"นี่ฉัน..."

จางซินอี๋นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ขึ้นมาได้กะทันหัน ตอนนี้เองที่เธอเพิ่งตระหนักได้ว่าสิ่งที่เธอฝันเมื่อกี้ไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงเมื่อคืนนี้