บทที่ 404 ขาผมเริ่มสั่นแล้วเนี่ย

เซวียเจียเจียเตรียมของขวัญวันเกิดให้เส้าหยางไว้ตั้งนานแล้ว การออกไปข้างนอกครั้งนี้ก็แค่แวะไปเอาของเท่านั้น

ของขวัญคือกีตาร์หนึ่งตัว

กีตาร์ตัวนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยฝีมือของช่างทำกีตาร์ชื่อดังในต่างประเทศ ว่ากันว่ากีตาร์หนึ่งตัวต้องใช้เวลาทำนานถึงหนึ่งถึงสองเดือน แต่เซวียเจียเจียไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เท่าไหร่ เธออาศัยการไหว้วานให้คนอื่นช่วยสืบหาข้อมูลมาให้

ประจวบเหมาะกับที่กีตาร์ตัวเก่าของเส้าหยางเพิ่งถูกประมูลไปในงานเลี้ยงการกุศลครั้งก่อน เซวียเจียเจียจึงฝากคนให้ช่วยซื้อกีตาร์ตัวนี้ แล้วส่งพัสดุกลับมาที่ประเทศจีน

หลังจากรับกีตาร์เสร็จเรียบร้อย เซวียเจียเจียกับเพื่อนสนิทอีกสามคนก็เดินทางไปที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ห้างสรรพสินค้าในเซี่ยงไฮ้มีผู้คนพลุกพล่านอยู่เสมอ เมื่อสี่สาวสวยเดินเข้าไปในฝูงชนจึงดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ แต่เมื่อเห็นกระเป๋าและเครื่องประดับแบรนด์เนมหรูหราบนตัวของพวกเธอ ก็ไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าเดินเข้าไปทักทายทำความรู้จัก เต็มที่ก็แค่แอบมองอยู่ห่างๆ เท่านั้น