บทที่ 457 งานกาล่าเทศกาลโคมไฟ เริ่มได้!

เดือนอ้ายผ่านไปอย่างรวดเร็ว

พริบตาเดียวก็มาถึงการซ้อมรันคิวครั้งสุดท้ายแล้ว การซ้อมรันคิวครั้งแรกเป็นเพียงการดูภาพรวมของโชว์ ครั้งที่สองเป็นการดูปฏิกิริยาของผู้ชม ส่วนครั้งนี้ได้เพิ่มเทคโนโลยีการออกแบบเวทีสุดล้ำเข้าไปด้วย

ทำให้ระดับของงานถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น การซ้อมรันคิวครั้งสุดท้ายที่ผ่านพ้นไป เปรียบเสมือนการให้เส้าหยางได้กินยาบำรุงหัวใจให้คลายกังวล

ทว่าเขากลับไม่ได้นิ่งนอนใจ ตรงกันข้าม เขากลับจำลองสถานการณ์ฉุกเฉินต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นไว้ล่วงหน้า

สถานการณ์ฉุกเฉินเหล่านี้มักจะเกิดขึ้นกับโชว์ประเภทภาษาเป็นส่วนใหญ่