บทที่ 628 คนละชั้นกันเลย

เบรดี้เดินลงจากเวทีท่ามกลางเสียงโห่ร้องชื่นชม

บรรยากาศในฮอลล์ร้อนแรงถึงขีดสุด

ผู้ชมไว้หน้านักร้องท้องถิ่นเป็นอย่างมาก แม้ว่าเบรดี้จะเดินลงจากเวทีไปแล้ว แต่ก็ยังมีผู้ชมตะโกนเรียกชื่อของเขาอยู่

เส้าหยางถือไมโครโฟนเดินขึ้นไปบนเวที เขามองดูใบหน้าของชาวต่างชาติกลุ่มใหญ่ด้านล่าง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ

เสียงดนตรีประกอบดังขึ้นแผ่วเบา