บทที่ 46 เธอไม่หนาว แต่ฉันหนาวไง (ตอนพิเศษ)

มวลอากาศเย็นยะเยือกจากทางเหนือพัดปกคลุมเมืองหลวง ทำให้อุณหภูมิลดฮวบลงห้าหกองศาในชั่วพริบตา แถมยังไม่ถึงช่วงที่ทางการจะปล่อยฮีตเตอร์ให้ความอบอุ่นด้วยซ้ำ ทุกคนเลยต้องใช้วิธีใส่เสื้อผ้าหนาๆ เพื่อต่อสู้กับความหนาวเหน็บเอาเอง

ถ้าอยู่บ้าน ต่อให้อากาศจะหนาวแค่ไหน ก็ยังเปิดแอร์อุ่นๆ ได้ตลอด 24 ชั่วโมง แต่พอมาอยู่ในมหาลัย ต่อให้เส้าเล่อจะแข็งแรงแค่ไหน ก็ต้องจำใจใส่เสื้อขนเป็ดตัวหนาเตอะเหมือนคนอื่นๆ

"เส้าเล่อ เสื้อตัวนี้คงแพงน่าดูเลยสินะ"

เส้าเล่อไม่ค่อยรู้เรื่องแบรนด์เสื้อผ้าเท่าไหร่ ขนาดตัวเองยังไม่รู้เลยว่าเสื้อที่ใส่อยู่ยี่ห้ออะไร พอโดนหม่าหยวนทักแบบนั้น ก็เลยตอบไปส่งๆ ว่า "ของก๊อปน่ะ"