บทที่ 68 แมลงกินข้าวสาร (ตอนพิเศษ)

หลังจากเรื่องของโจวเซิ่งเริ่มถูกตรวจสอบ ภายในอี้หยางกรุ๊ปก็เกิดความระส่ำระสายขึ้นมาทันที ผู้บริหารระดับสูงของอี้หยางมีการผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันตลอดช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมา ประกอบกับเส้าหยางเองก็ไม่ค่อยได้เข้ามาดูแลเรื่องในบริษัทมากนัก ทำให้มีพวก "แมลงกินข้าวสาร" หรือพวกที่คอยสูบเลือดสูบเนื้อบริษัทแฝงตัวอยู่เต็มไปหมด ซึ่งโจวเซิ่งก็เป็นเพียงแค่หนึ่งในแมลงกินข้าวสารจำนวนมากมายเหล่านั้นเท่านั้น

ทว่าหลังจากเรื่องนี้กลายเป็นข่าวใหญ่โต อย่างน้อยๆ ในช่วงสองสามเดือนนี้ ก็คงไม่มีใครในบริษัทกล้าตุกติกหรือทำเรื่องทุจริตแบบนี้อีกแน่นอน

ส่วนเถ้าแก่เหมืองถ่านหินจากซานซีคนนั้น หลังจากบริษัทของตัวเองโดนตรวจสอบจนแทบจะพังพินาศ เขาก็หอบหิ้วของขวัญกองโต พาลูกชายและหลานชายมายืนรอที่หน้าคฤหาสน์ตระกูลเส้าติดกันถึงสองวัน หวังจะขอเข้าพบเส้าหยางเพื่อขอขมา แต่ก็ต้องกินแห้วกลับไปทั้งสองวัน จนกระทั่งสุดท้าย เส้าเล่อก็ยอมเดินออกมาจากบ้าน และเรียกเก็บค่าซักแห้งเสื้อผ้าจากหวงเม่าเฉียงไปสองร้อยหยวน ตอนที่โอนเงิน หวงเม่าเฉียงมือไม้สั่นด้วยความตื่นเต้น กดเติมศูนย์ต่อท้ายเลขสองไปตั้งหลายตัว แต่เส้าเล่อก็ยืนกรานจะรับแค่สองร้อยหยวนเท่านั้น

ใกล้ถึงช่วงเทศกาลตรุษจีน เซวียฮวานก็บินกลับมาจากอเมริกา ก่อนวันงานเลี้ยงประจำปีของบริษัทเพียงหนึ่งวัน เส้าหยางเองก็หาเวลาว่างกลับไปรับคุณปู่คุณย่าของเส้าเล่อจากเมืองเล็กๆ มาฉลองปีใหม่ที่เซี่ยงไฮ้ การที่ครอบครัวใหญ่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันในช่วงปีใหม่ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของครอบครัวมาโดยตลอด ดังนั้นในช่วงก่อนและหลังปีใหม่ บรรยากาศภายในบ้านจึงคึกคักและอบอุ่นเป็นพิเศษ