ตอนที่ 268 ไส้กรอกแป้ง (ต้นฉบับบทที่ 368)

ชาวบ้านทั่วทั้งลานจิตใจกระเจิดกระเจิง ต่างพากันเบียดเสียดยัดเยียด ชะเง้อคอมอง

สายตาจับจ้องไปที่ต้นตอของกลิ่นหอมจนตาไม่กะพริบ ไม่มีใครมองบนเวทีแม้แต่แวบเดียวอีกต่อไป

กระทั่งนักแสดงงิ้วบนเวทียังถูกกลิ่นหอมนี้ดึงดูดจนสมาธิกระเจิง จังหวะร้องเอื้อนเสียงถึงกับหลงคีย์แตกพร่า