ตอนที่ 374 เล่นกับไฟในคลังดินปืน (ต้นฉบับบทที่ 476)

ปลายนิ้วของซูไป๋กู่ลูบคลำสร้อยกระดูกที่ข้อมือ เสียงกระดูกกระทบกันกริ๊กกร๊อกแผ่วเบาดังบาดความเงียบสงัด น้ำเสียงเย็นเยียบแหบพร่าเคล้าไปกับเสียงตะโกนร้องเร่ขายของแว่วๆ จากนอกโกดัง ชวนให้รู้สึกขนลุกพิกล

"นั่นสิ เจ้าลากพวกข้าสองคนมาที่นี่ มีเป้าหมายอันใดกันแน่"

ปลายนิ้วของโม่หวูยวนคั่นสมุดชะตาสีดำสนิทเอาไว้ แสงไฟสลัวสีส้มส่องกระทบหน้าปกสะท้อนประกายหมึกดำเย็นเยียบ น้ำเสียงราบเรียบไร้ระลอกคลื่น ฟังไม่ออกว่ากำลังยินดีหรือมีโทสะ