ตอนที่ 384 เด็กข้างบ้านยังอยากกินจนร้องไห้ (ต้นฉบับบทที่ 486)

หนังด้านนอกทอดจนกลายเป็นสีอำพันเหลืองทองอร่าม เกล็ดแป้งกรอบเป็นริ้วชัดเจน ผิวสัมผัสขรุขระกรุบกรอบ ขอบมุมเกรียมนิดๆ ม้วนงอขึ้นมา

ผิวน้ำมันแวววาวเป็นประกายสะดุดตา

ยามที่สะเด็ดน้ำมัน หยดน้ำมันร้อนระอุค่อยๆ ไหลรินลงมาตามผิวที่ตึงแน่น หยดลงสู่กระทะน้ำมันจนเกิดควันขาวบางเบาลอยฟุ้ง ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว