ตอนที่ 408 ข้าไม่เอา (ต้นฉบับบทที่ 510)

ตนตั้งใจมาที่เมืองเค่อฮั่วเพื่อขอความช่วยเหลือจากอวี๋จื้อโดยเฉพาะ

และเป็นเขาเองที่เค้นเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายกระโดดเข้ามาในภัตตาคารของอวี๋จื้อ

เส้นประสาทที่ตึงเครียดค่อยๆ ผ่อนคลายลง ทว่าสิ่งที่ตามมาติดๆ คือความอ่อนแรงและความอัปยศอดสูอันไร้ที่สิ้นสุด