ตอนที่ 525 ถ้าดื่มไม่เมาข้ากินฟรี (ต้นฉบับบทที่ 617)

พอกินทังเปาหมดทั้งเข่ง หวังเจิ้นก็ลูบท้องพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ กลิ่นหอมอบอวลทั่วปากไม่จางหายไปเป็นเวลานาน

เขาตั้งใจไว้ในใจเงียบ ๆ ว่า คราวหน้าจะมุทะลุกินคำโตอีกไม่ได้เป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นคงถูกน้ำซุปร้อนลวกปากเล่นงานเอาฟรี ๆ อีกรอบ

"เป็นอย่างไรบ้าง รสชาติพอใช้ได้หรือไม่"