ตอนที่ 265 ได้ยินชื่อเจียงหยวน ดั่งฟ้าร้องสะเทือนเลื่อนลั่น

หลังจากอ่านข้อมูลชุดนี้จบลง เจียงหยวนก็พอจะจับต้นชนปลายและมีแผนการอยู่ในใจคร่าวๆ แล้ว

เขาหรี่เปลือกตาลงเบาๆ พลางหลับตาพักผ่อนสายตาไปครู่หนึ่ง โดยไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยผ่านไปนานเท่าใด เครื่องบินก็ร่อนลงจอด ณ จุดหมายปลายทาง

ที่นี่คือผืนป่าที่ตั้งอยู่บริเวณชานเมืองอันเงียบสงบของเมืองหลวง ต้นไม้ใหญ่ที่ขึ้นหนาทึบทำให้บรรยากาศของที่นี่มีอากาศบริสุทธิ์สดชื่นเป็นพิเศษ

ทันทีที่เจียงหยวนก้าวขาลงมาจากเครื่องบิน เขาก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายใจในทันใด ภาพที่ปรากฏสู่สายตาล้วนเป็นทัศนียภาพที่ชวนให้รู้สึกสบายตา ท้องฟ้าสีคราม ปุยเมฆสีขาว ผืนน้ำเขียวขจี และขุนเขาตระหง่าน

"มิน่าล่ะคนคนนี้ถึงได้เลือกมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ สิ่งแวดล้อมและอากาศมันช่างสบายตัวเหลือเกิน" เจียงหยวนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความชื่นชม